KAZZ-O-THEEK

De verzameling zinspelende elementen van Kazou RMT.
Een inspiratiebron voor monitoren die met zinspeling aan de slag willen gaan. Ontdek de categorieën en laat je inspireren door onze verzameling.

Kazz-o-theek

Swimmy


In een hoekje van de zee woonden een heleboel visjes gezellig bij elkaar. Ze waren prachtig rood gekleurd, behalve éen visje. Dat ene visje was namelijk zwart, net zo zwart als een mosselschelp. Hij zwom veel sneller dan zijn broertjes en zusjes. Willen jullie weten hoe heette? Swimmy! Op een dag kwam er een grote, woeste, hongerige tonijn recht op de visjes afzwemmen. En met een hele grote hap slokte hij alle rode visjes op.

Eén visje had hij niet gezien en dat was Swimmy. Swimmy ging er gauw vandoor.Hij zwom weg, heel ver weg door de grote, rode zee. Swimmy was bang en hij voelde zich heel alleen en erg verdrietig.Maar in de zee was zoveel moois te zien, dat Swimmy zijn ogen uitkeek en weer helemaal blij werd. Weet je wat hij allemaal zag? Een grote kwal, zo doorzichtig als glas en met alle kleuren van de regenboog. En dan was er een kreeft,
die gewoon door het water liep. Swimmy vond dat een mal gezicht. Verder kwam hij vreemde vissen tegen, die achter elkaar aanzwommen. Het leek wel of ze door een onzichtbare draad werden voortgetrokken. Er was zoveel te zien. Een bos zeewier groeide er ook. Er zwom een paling rond, die ontzettend lang was, dat hij zijn eigen staart niet meer kon zien. Ook ontdekte Swimmy nog prachtige zeeanemonen, die op roze palmbomen leken. En ineens wat zag Swimmy toen? Hij kon zijn ogen niet geloven.

Tussen de rotsen en het zeewier zwommen hele kleine visjes, die net zo groot waren als Swimmy! Alleen waren ze weer rood van kleur. Hij dacht eerst dat het broertjes en zusjes waren. Maar dat kon niet, die waren opgegeten door de griezelige tonijn. Swimmy ging vlug naar de visjes toe. “Kom laten we in de grote zee gaan spelen, dan zal ik jullie allerlei moois laten zien.” “Dat durven wij niet”, zei een rood visje. “De grote vissen zullen
ons allemaal opeten!” “Maar je kunt hier niet altijd tussen de rotsen blijven”, zei Swimmy. “Weet je wat we doen? We maken een plannetje.” De rode visjes vonden Swimmy heel aardig en daarom volgden ze zijn aanwijzingen trouw op. Ze moesten allemaal dicht bij elkaar gaan zwemmen, zodat het leek of ze één grote vis waren. Ieder rood visje had zijn eigen plaats.”Ik zal het oog zijn,” zei Swimmy, “omdat ik zwart ben.” Ze oefenden goed en eindelijk durfden ze de grote wijde zee in. Niemand viel hen lastig. Integendeel, zelfs de grote vissen gingen op de vlucht voor de “grote rode vis met het zwarte oog. “En zo zwemmen er nog steeds vele rode visjes als een grote reuzenvis door de zee en Swimmy voelt zich in de rol van waakzaam oog heel, heel gelukkig.

Vragen of suggesties?

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Leeftijdscategorie

Categorie